"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2012/85 Esas, 2014/332 Karar
HÜKÜM : Davanın kabulü
Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karar, davalı ... ... ... A.Ş. vekilince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı ... Ltd. Şti.’nin yönetici ortağı olduğunu, adı geçen şirketle davalılardan ... .... Ltd. Şti. arasında 24.04.2006 tarihli ... Sözleşmesinin bulunduğunu, bu sözleşme uyarınca çek alışverişleri yapıldığını, müvekkilinin davalı .... Şti.’ne hata ile bir adet çek yaprağını imzalamadan ve doldurmadan bıraktığını, daha sonra söz konusu çekin 11.000,00 TL olarak doldurulduğunu ve müvekkilinin de imzasının taklit edilerek takibe konulduğunu ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... ... Hiz. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının kötüniyetli ve imza inkarında haksız olduğunu, çeki hata ile verdiğini ispat etmesi gerektiğini, müvekkilinin factoring şirketi olup çekin nedeni olarak düzenlenen faturanın müvekkiline ibraz edildiğini, müvekkilinin dava konusu çekin iyiniyetli son hamili olduğunu, icra hukuk mahkemesinden verilen kararların maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmemesi nedeniyle yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III.MAHKEME KARARI
Mahkemece bozma ilamına uyularak çeke ilişkin olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, anılan rapora göre; niteliği belirtilen çekteki imzanın keşideci davacı ...'e ait olmadığının tespit olunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ...Şubesinin ... no.lu hesabına ...-.... Şti. lehine keşide olunan 05.12.2006 keşide tarihli, ... no.lu ve 11.000,00 TL meblağlı çeke ilişkin olarak davacı ...’in borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı ... ... A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, sahtecilik iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... ... A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Mahkemenin 31.03.2010 tarihli ilk kararı ile davalı ... ... A.Ş.'nin kötüniyetli hamil olduğu kanıtlanamadığı gerekçesiyle davalının yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığına karar verilmiş olup davacı vekilinin temyiz istemi, harç yatırılmadığı ve temyiz kaydı olmadığından reddedilmiş, davalı ... ... A.Ş. yararına karar bozulmuştur. Bu durumda davalı ... ... A.Ş. aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilemeyeceğine ilişkin ilk karar kesinleşmiş olup mahkemece anılan davalının vekalet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulması bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 438/7 hükmü gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
V.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davalı ... ... A..Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının (4), (5) numaralı bentlerinde yer alan “davalıdan”, (6) numaralı bendinde yer alan "davalılardan" ibaresinin çıkartılarak yerlerine “davalılar ... ve ... Ltd. Şti.'den” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.