"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/875 Esas, 2025/293 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2018/821 E., 2022/68 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Genel Müdürlüğünün .... ve Yardımlaşma ... hesaplarını, defter ve belgelerini incelemesi sonucu, vakfın bağlı şirketi konumunda olan müvekkili şirketin hesaplarının da incelendiğini, düzenlenen raporda; personel istihdamında tutarsızlık ve fazlalıklar olduğu, araç kiralamada usulsüzlükler olduğu, bu şekilde yönetim kurulunun şirketi zarara uğrattığının tespit edildiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 553. maddesi kapsamında belirlenen zarardan yönetim kurulu üyeleri olan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik toplam 204.557,80 euroya isabet eden zarardan 172.241,80 euroluk kısmının yöneticiler ..., ... ve ...’den, 32.316,00 euronun yöneticiler ..., ..., ve ...’tan, 1.845.274,43 TL zararın yöneticiler ..., ... ve ...’den ticari faizi ile müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekilleri ayrı ayrı cevap dilekçelerinde, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkillerinin zarardan sorumlu olmadıklarını, bir zararın da oluşmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin 2012, 20 13... yıllarına ait faaliyetlerinde ... Genel Müdürlüğü'nce yapılan denetim sonucunda şirketin araç kiralamasından kaynaklı 204.557,80 euro, personel istihdamından kaynaklı 1.845.274,43 TL zararın olduğu iddiası ile açılan davada yapılan incelemede araç kiralamasının ihtiyaca binaen yapıldığı, kiralamanın piyasa raiçlerine uygun olduğu, personel istihdamında da fazlalık bulunmadığı, herhangi bir usulsüzlük olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, yönetici olan davalıların şirketi uğrattıkları iddia edilen zararın faizi ile birlikte tazmini istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.03.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.