"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/119 Esas, 2025/516 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/690 E., 2022/1221 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait eserin davalı gerçek kişi tarafından izinsiz kullanılması nedeniyle müvekkilince Türkiye Musiki Eserleri Meslek Birliği'ne (...) dilekçe verildiğini, sözü ve müziği müvekkiline ait ''... ... misin'' isimli eserin, davalı gerçek kişi tarafından icra edilen ''... ...'' isimli eserin müziği ile benzerlik taşığını, ... Teknik Bilim Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda müvekkiline ait eserin en önemli kısmı ve esere asıl değerini katan ara nağme ve nakarat bölümlerindeki ezgilerin davalıya ait eserde kullanıldığının tespit edildiğini, bu raporun ihtarnamenin eki ile beraber davalıya tebliğ edildiğini, ihtara rağmen müvekkiline ait esere tecavüzün devam ettiğini, davalı şirketin ise eserin davacıya ait olduğunu bilmesine rağmen davalı gerçek kişinin işbu eseri kullanması amacı ile tüm iş ve işlemlerin yürütülmesinden sorumlu olduğunu ileri sürerek esere yapılan vaki tecavüzün tespiti ve men'i ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL maddi, 750.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin seslendirdiği "... ..." adlı eserde beylik melodisi kullanıldığını, beylik melodisinin herkesin kullanımında olan etkisi kalmamış söz ve melodi anlamında olduğunu, dava konusu esere ilişkin müvekkilinin ''... ...'' adlı eserin kendisine ait olduğunu beyan ettiğini ve eser sahibi olarak da 2010 yılında muvafakatname sunduğunu, bu eserin de içinde yer aldığı yapımın ... ile Musiki Eseri Sahipleri Grubu Meslek Birliği denetiminden geçtiğini, akabinde Kültür Bakanlığından eser işletme belgesini aldığını, 18.02.2021 tarihli ... yazısına göre de "eserlerin incelendiği ve eserlerin ara nağme ve nakarat bölümlerinin işleme farkı olduğu"nun ifade edildiğini, bu nedenle de eserlerin arasında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) anlamında bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; diğer davalı tarafından 16.10.2010 yılında müvekkil şirkete ''... ...'' isimli eser için muvafakatname verildiğini, müvekkili şirket tarafından 03.02.2011 tarihinde Kültür Bakanlığından eser işletme belgesi alındığını, yasal olarak hak sahipliğinin sonrasında eserin piyasaya arzedildiğini, davalının iştigal konusu albüm yapımcılığı olduğundan dolayı işleyiş ve prosedürleri çok iyi bildiğini, ... Teknik Kurulunun sunduğu raporun yasal olarak bağlayıcı olmadığını, sonuç olarak eserlerin farklı eserler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporu ile her iki eser arasında benzerlik teşkil eden nakarat kısımlarının merdiven melodi yapısında olan beylik melodi yapısı niteliğinde olduğu, beylik melodi yapılarının haliyle birbirine benzeyebileceği, bu benzerliğin tecavüz niteliğinde bulunmadığının değerlendirildiği, ... tarafından verilen 30.11.2021 tarihli tespit kararından da açıkça anlaşılacağı üzere söz konusu tüm eserlerin ara nağme ve nakarat bölümlerinde kullanılan melodilerin fikri mülkiyeti herhangi bir kimseye ait olmayan ve bu sanatı icra eden herkesçe kullanımı yaygın melodi yapısı niteliğinde bulunduğu ve bu benzerliklerin fikri mülkiyet hakkına tecavüz teşkil etmediği, ... tespit kararıyla davaya konu her iki şarkının şan girişlerinin farklı olduğunun belirtildiği, bilirkişi raporunda da her iki şarkının nakarat kısımları hariç herhangi bir benzerlik bulunmadığının ifade edildiği, bilirkişi heyetince bu kapsamda davaya konu her iki parçanın nakarat kısmında kullanılan merdiven yapısındaki beylik melodisi sebebiyle parçaların nakarat kısmındaki benzerliğin tecavüz niteliğinde olmadığına ilişkin değerlendirmesinin de uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, davacının eserine yönelik tecavüzün tespiti ve men'i ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, 31.03.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.