"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/251 E., 2022/1052 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın mahkumiyeti.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin18.12.2019 tarihli ve 2018/466 E., 2019/586 K. sayılı kararı ile sanığın 5237 Sayılı Türk Ceza Kanun'unun 158/1-f-son, 52... maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2020/251 E., 2022/1052 K. Sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f-son, 43.52.53 maddeleri uyarınca ceza miktarı artılarak 6 yıl 3 ay hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ticari amaçlı alım satım yaptığına, davacının alacağını icra yolu ile aldığına, alıcı ile daha önce de alım satım işlemleri olduğuna avukat talebinin dikkate alınmadığına dair hükmü temyize gelmiştir.
III. GEREKÇE
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 17.05.2022 tarihli ve 2020/251 E., 2022/1052 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2026 tarihinde karar verildi.