"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1117 E., 2020/126 K
SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2017/447 Esas, 2018/257 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2018/1117 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçundan kurulan beraat hükmünün kaldırarak sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 52, 53... inci maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın temyiz isteği; tekerrüre esas alınan ilamın bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesine ve lehine olarak hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Ancak; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Osmaniye (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2012 tarihli ve 2011/130 Esas, 2012/131 Karar sayılı ilamındaki basit yaralama suçunun uzlaştırma kapsamında olduğu ve UYAP üzerinden yapılan tespite göre 15.03.2024 tarihli ek karar ile uzlaşma sağlandığından kamu davasının düşmesine karar verildiği, dolayısıyla söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil edebilecek nitelikte başka ilamlarının olduğu anlaşılmakla, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2018/1117 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın hükümden tamamen çıkartılarak yerine, "Sanığın Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/290 Esas, 2013/244 Karar sayılı ilamına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedici fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.01.2026 tarihinde karar verildi.