"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2025/1729 E., 2025/2290 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 25. İş Mahkemesi
SAYISI: 2025/43 E., 2025/350 K.
Taraflar arasındaki ihtiyati tedbir talebi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ara karar ile tedbir talebinin kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; dava konusu ilacın dava sonuna kadar tedbiren davalı Kurum tarafından karşılanmasını talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ara kararı ile ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumca yapılan işlemlerin mevzuat hükümleri doğrultusunda yürütüldüğünü, dava konusu ilacın ... listelerinde yer almadığını, bu nedenle Kurum tarafından karşılanmadığını, müvekkili kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nun 353/1-b.3 maddesine gereğince kabulü ile Ankara 25. İş Mahkemesi'nin 2025/43 Esas sayılı dosyasında verilen; 04.03.2025 tarihli ihtiyati tedbir ve 15.04.2025 tarihli ihtiyati tedbire itirazın reddine ilişkin ara kararlarının kaldırılmasına,
2)İhtiyati Tedbir Talebinin reddine, karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararla davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK 346/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, ihtiyatı tedbir talebi istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı HMK'nun 341. maddesinde göre; İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği, aynı Kanun'un 362/1-f) bendine göre "geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlara" karşı temyiz Kanun yoluna başvuru yapılamayacağı belirtilmiştir.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. HMK 389 ve sonraki maddelerinde düzenlenen tedbir kararları, söz konusu Kanun'un 341. ve 362. vd. maddelerine göre temyiz yolu ile incelenmesi mümkün değildir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
HMK 389 ve sonraki maddelerinde düzenlenen tedbir kararları, söz konusu Kanun'un 341. ve 362. vd. maddelerine göre temyiz yolu ile incelenemediğinden, davacı vekilinin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin REDDİNE,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,
02.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.