"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2217 E., 2025/2289 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 13. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/99 E., 2025/109 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait iş yerinde 20.02.2013-09.10.2017 tarihleri arasında son olarak 4.190,00 brüt ücretle şoför olarak tam zamanlı çalıştığını, ancak işveren tarafından söz konusu tarihler arasında part-time çalışmış olarak hizmetlerin Kuruma bildirildiğini iddia ederek, davacının 20.02.2013-09.10.2017 tarihleri arasında son olarak 4.190,00 brüt ücretle şoför olarak tam zamanlı çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.
II.CEVAP
1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesi özetle; davacının şirket bünyesinde ihtiyaçlar doğrultusunda ayın belirli günlerinde de sefer yaptırılarak çağrı usulüne dayalı şoför olarak çalıştırıldığını, çağrılarak istihdam edildiği/çalıştırıldığı tüm süreler yönünden ... bildirimlerinin yapıldığını, davacının iddia ettiği şekilde aylık 4.190,00 TL brüt ücret aldığı iddiasının mesleğindeki emsal ücretlere ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının asgari ücret ile çalıştığı ve çalıştığı günler karşılığı hak ettiği tüm ücretlerde kendisine bordroları ile ödendiğini, davacıya ait bordro ve puantaj kayıtları ile davacının çağrı üzerine çalışma yaptığı ve aylık düzenden kaç gün çalıştığı yazılı olduğunu, davacının da bahse konu bordroları imzaladığını, davacı tarafından hakkında yapılan bir icra takibi nedeni ile Tefenni İcra Müdürlüğünün 2014/668 E. sayılı dosyasına vermiş olduğu mal beyanı dilekçesinde müvekkil şirket işyerinde part - time usulü ile çalışma yaptığının kendi yazılı beyanı ile sabit olduğunu, davacının iddialarının kendi yazılı beyanı ile çeliştiği ve bu nedenle gerçek kabul edilemeyeceğinin açık olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 2.4942.01.01.1063093.007.20 - 20 sicil sayılı dosyada davalı ... Turizm Taş. Gıda Pet. Teks. San ve Tic. Ltd. Şti. adına işlem gören "Nakliyecilik" işi yapılan işyerinin 04.10.2001 tarihi itibariyle Kanun kapsamına alındığını, davacının davalı işyerinde 20.02.2013-10.10.2017 tarihleri arasında 6 kodu Kısmi İstihdam) ve 21 kodlarıyla (Diğer Ücretsiz İzin) çalıştığını, Kurum kayıtları esas olup davalı işyerinde tam zamanlı ve asgari ücretin üzerinde fiili çalıştığı iddiasının ispatının davacıya ait olduğunu, davacı iddialarının yöntemince araştırılarak sonuca ulaşılması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V.TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın niteliği gereği eylemli ve gerçek biçimde çalışmanın varlığının zorunlu olduğunu, analog takografların el ile sonradan değiştirilip doldurulabildiğini, anılan takograf kayıtlarında davalı şirkete ait kaşe, mühür ve imza bulunmadığını, takograf raporlarının 28... - 23... tarihlerini ve 18 Temmuz 2017-7 Ekim 2017 tarihlerini kapsamakta olup ara döneme ilişkin hiçbir kaydın mevcut olmadığını, kayıtların davacıya ait olduğu hususunun açık ve net olmadığını, bilirkişi raporunda 125'lik analog takograf raporlarına müdahale olup olmadığı hususunda müdahale olmadığı sonucuna hangi yöntemlerle ulaşıldığının açıklanmadığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.