"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2020/275 E., 2020/481 K.
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 17.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 2023/31699 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/58335 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/58335 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/2564 esas, 2021/6714 karar sayılı ilâmında yer alan "...kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, mahkemesince açılan kamu davasında 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince “düşme kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; ...kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA,.." şeklindeki açıklamalar karşısında,
Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanığın 09/12/2019 tarihli inceleme konusu eylemine ilişkin olarak Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2020 tarihli kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, evvelce sanık hakkında 07/02/2014 tarihinde işlediği aynı nev'iden suçtan mahkûmiyetine, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2017 tarihli ve 2014/254 esas, 2017/347 sayılı kararının 22/12/2017 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın mahkûmiyetine ilişkin Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2021 tarihli ve 2021/174 esas, 2021/179 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 29/12/2022 tarihli ve 2021/670 esas, 2022/1597 sayılı kararında da belirtildiği üzere,
Somut olayda, sanığın 09/12/2019 tarihli inceleme konusu eylemini, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince kanunî zorunluluk üzerine verilen ve 22/12/2017 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece istinaf incelemesine konu ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle açılan kamu davasına ilişkin düşme kararı verilip mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/275 Esas ve 2020/481 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;
1. Şüpheli hakkında, 19.09.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2015 tarihli ve 2014/168906 Soruşturma, 2015/282 Karar sayılı kararı ile, TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına karar verildiği,
2. Şüphelinin 09.12.2019 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2020 tarihli ve 2014/168906 Soruşturma, 2020/17952 Esas, 2020/12186 sayılı iddianamesi ile Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
3. Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.10.2020 tarihli ve 2020/275 Esas, 2020/481 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
B. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2017 tarihli ve 2014/254 Esas, 2017/347 Karar sayılı kararının incelenmesinde;
1. Şüpheli hakkında 07.02.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2014 tarihli ve 2014/18025 Soruşturma, 2014/5879 Esas, 2014/400 sayılı iddianamesi ile TCK'nın 191/1, 53... . maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
2. Yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2017 tarihli ve 2014/254 Esas, 2017/347 Karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesinin emredici hükmü ve CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, 1yıl süreyle denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 22.12.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
C. Dosyalar kapsamına göre;
İnceleme konusu Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli kararına konu suç tarihinin 19.09.2014 olduğu, bu suç nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.01.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın 09.12.2019 tarihli aynı nev'i suçu ile erteleme kararını ihlâl etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak hakkında TCK'nın 191/4-b maddesi gereğince kamu davası açıldığı, 09.12.2019 tarihli eylem, TCK'nın 191/4-b maddesi gereğince erteleme kararının ihlâli niteliğinde olduğundan, TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, dolayısıyla, 19.09.2014 tarihli suçun, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince 29.09.2017 tarihinde verilen ve 22.12.2017 tarihinde kesinleşen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli sayılamayacağı gibi soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayan ihlâl niteliğindeki 09.12.2019 tarihli eylemin de zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli olamayacağı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2026 tarihinde karar verildi.