"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/657 E., 2025/891 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Bozüyük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/3 E., 2024/572 K.
Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile bedel istemlerine ilişkindir.
Davacılar; mirasbırakan babaları ...’in dava konusu 8, 61, 783, 191, 2 66... parsel sayılı taşınmazlarını ve 268 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davalı oğluna temlik ettiğini, devrin muvazaalı olduğunu, temlik tarihinde murisin beş tane daha taşınmazı olduğunu, taşınmazlarını satmaya ihtiyacı olmadığını, murisin hesabına para girişi bulunmadığını, davalının murisin taşınmazlarını işleme dışında bir işi olmadığını, mal kaçırma amacıyla işlemlerin yapıldığını, davalının 8, 61, 783 parsel sayılı taşınmazlar dışındaki taşınmazları üçüncü kişilere temlik ettiğini ileri sürerek 8, 61, 783 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, üçüncü kişiye devredilen 191, 266, 2 68... parsel sayılı taşınmazlar yönünden miras payları oranında bedelin tahsiline karar verilmesini istemişler, aşamada davacı ... ve...’nin ölümü üzerine mirasçıları yargılamaya devam etmişlerdir.
Davalı; murisin 2004 yılında öldüğünü, davacıların dava açmadıklarını, eldeki davanın hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğunu, hayatı boyunca murisle birlikte yaşadığını, elden ayaktan düşünce murisle hep kendisinin ilgilendiğini, annesine de kendisinin baktığını, çalışması ve emeği karşılığında murisin taşınmazları kendisine devrettiğini, semenin para olmasının şart olmadığını, devrin mal kaçırma amacıyla yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin mal kaçırmayı gerektirir bir nedeni olmadığı, davacılara bir husumetinin bulunduğunun ispatlanamadığı, ancak tanık beyanlarına göre mirasbırakanın son yıllarında davalının yanında kaldığı, davalı tarafından bakıldığı, dava konusu taşınmaz dışında mirasbırakana ait taşınmazlar bulunduğu, bu taşınmazların toplam değerinin 264.106,12 TL olduğu, davacılar tarafından miras payları istenilen taşınmazların toplam değeri ile kıyaslandığında mal kaçırma olgusunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı taraf her ne kadar murise ölene kadar baktığını ve muris ile birlikte çalıştığını ve murisin minnet duygusu ile taşınmazları kendisine temlik ettiğini ileri sürmüş ise de davalının murise dava konusu taşınmazı devretmesini gerektirecek düzeyde ağır bir bakım yaptığını ispat edemediği ve muristen geriye kalan taşınmazlar ile murisin davalıya temlik ettiği taşınmazlar arasında değer olarak misli ile fark olduğu, muris ile davalının birlikte yaşadıkları ve iş yaptıkları, davalının muris ile birlikte iş yapması nedeniyle muristen bağımsız ekonomik varlığının bulunmadığının anlaşıldığı, satış tarihleri de gözetildiğinde davalının taşınmazların devrinin minnet duygusu ile yapıldığı savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurularının kabulü ile hükmün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, özellikle hükmedilen bedelin Bozüyük Sulh Hukuk Mahkemesinin 2025/418 Esas ve 2025/407 Karar sayılı veraset ilamı uyarınca davacılara ödeneceği gözetilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 23.070,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.