"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/443 E., 2025/748 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/47 E., 2022/56 K.
Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Kadastro çalışmaları sonucunda, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... Mahallesi 1 85... parsel, 1 85... parsel ve 1 86... parsel sayılı taşınmazlar hali arazi vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit edilmiş ve 30.01.2009 tarihinde kesinleşerek tescil edilmiştir.
Davacı temsilcisi; dava konusu taşınmazların tapulama çalışmaları sırasında hali arazi olarak Hazine adına tespitinin ve tescilinin yapıldığını ancak bu taşınmazların köy boşluğu vasfında ve hayvanların otladığı yerlerden olduğunu, öteden beri de köy boşluğu olarak kullanıldığını, bu nedenle dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... Köyü Tüzel Kişiliği adına mera olarak yeniden tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili; açılan davayı ve gerekçelerini kabul etmediklerini, Yasalara usule ve yerleşmiş Mahkeme içtihatlarına aykırı olduğunu savunmuştur.
Kargı Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararıyla; 1 85... parsel bakımından Mahkememizin 2019/68 E., 2020/41 K. sayılı 14.07.2020 tarihli kararında davanın reddine karar verildiği, istinafa yalnızca davalı tarafından 1 85... parsel, 1 86... parsel sayılı parsel sayılı taşınmazlara ilişkin başvurulduğu, davacının karara karşı istinaf yoluna başvurmadığı, bu sebeple 1 85... parsele ilişkin red kararının davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu anlaşılmakla bu parsel yönünden davanın reddine, davaya konu 37... parsel sayılı taşınmazlar yönünden kadim mera oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.