"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:...Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/3481 E., 2025/563 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ:...13. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2015/334 E., 2022/438 K.
Dava; muris muvazaası hukuki sebebine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.
Davacılar; muris babaları ...'in dava konusu...ili, ... ilçesi,... Mahallesindeki payını mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalıların murisi olan oğlu ...'e sattığını, bedel ödenmediğini, murisin üzerinde oturduğu taşınmazı satmaya ve bakıma muhtaç olmadığını, emekli maaşı aldığını,...nin alım gücü olmadığını, bedel ile gerçek değer arasında fahiş fark olduğunu, devrin yıllarca davacılardan gizlendiğini ileri sürerek tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tescilini, olmazsa tenkisini istemişlerdir.
Davalılar ve dahili davalı ...; işlemin gerçek bir satış olduğunu, murisleri...nin teknisyen olup alım gücü bulunduğunu, murisin emekli maaşı ve sosyal güvencesi olmadığını, murisin satış bedeliyle nalbur dükkanı açtığını, öte yandan dava konusu payın...nin ilk başta...nin parasıyla satın alındığını, üzerindeki binanın muris ve oğlu tarafından inşa edildiğini,...nin yıllarca babasına bakması sebebiyle muriste minnet duygusu oluştuğunu, davacıların satışı bildiklerini, tenkis talebi yönünden zamanaşımının dolduğunu, dahili davalı ...'nin tenkis istemi yönünden davaya dahil edilmesinin usule aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
İlk Derece Mahkemesince; murisin satış tarihinde sağlıklı ve emekli olduğu, taşınmaz satmaya ihtiyacı bulunmadığı, taşınmazdaki kendisine ait dairede oturduğu, davalılar murisinin de satış tarihinde taşınmazı satın alacak maddi gücü olmadığı, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacı taşıyan muvazaalı bir bağışlama olduğuna hükmederek tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesince taşınmazın tamamının değerinden davacıların miras payına düşen değer üzerinden harç ve yargılama değerine hükmedilmesi hatalı ise de istinaf sebebi yapılmadığından kaldırma nedeni yapılmadığı, istinaf karar harcına doğru değer üzerinden hükmedildiği, murisin satış tarihinde taşınmaz satışına ihtiyacı olmadığı, devir öncesi ve sonrası murisin ve oğlu...nin taşınmazda oturmaya devam ettiği, murisin amacının kız çocuklarından mal kaçırmak ve tek erkek evlat olan davalılar murisi...ye avantaj sağlamak olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine, davalılardan alınması gereken 7.352 TL istinaf karar harcından peşin alınan 7.229,50 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 122,50 TL harcın davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş, kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 06.05.2025 tarihli ek kararıyla; temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 06.05.2025 tarihli ek kararıyla; temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.
O halde, 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince, muristen davalıya geçen pay değerinden aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan davacıların 1/3'er miras payına isabet eden 53.813,56'şar TL dava değerinin, dava tarihi 2015 yılı itibariyle (01.10.2011-02.12.2016 tarihleri arasında yürürlükte olan HMK'nın 362. maddesine göre) kesinlik sınırı olan 25.000 TL'nin üstünde kaldığı ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin değer yönünden reddine ilişkin 06.05.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, temyiz olunan 14.04.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Ek karar yönünden yatırılan 615,40 TL harcın istek hâlinde temyiz eden davalılara iadesine, Asıl karar yönünden 122,00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.