Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

1. Hukuk Dairesi

Dosya2024/5674 E. 2026/2471 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1494 E., 2024/1060 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burhaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/181 E., 2021/58 K.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı; muris annesi ...'in 4 26... parsel sayılı taşınmazını dava dışı ... torunu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin satış tarihi itibarıyla 87 yaşında olup torununun etkisine açık, kendi iradesiyle karar verebilme yetisinden uzak olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı; murisle uzun yıllar birlikte yaşayıp ona ölümüne kadar baktığını, tüm kişisel bakım ve ihtiyaçlarını karşıladığını, bunun yanında murisin gerek sağlığında gerekse vasiyetname ile taşınmazlarını çocuklarına paylaştırdığını, ayrıca dava konusu taşınmazın önceki malikinin dava dışı ... olduğunu, babası ...'in ...'den olan zeytinyağı alacağına karşılık burayı aldığını ancak tapunun muris adına tescil edildiğini, murisin kendisine ait olmadığını bildiği taşınmazı, satış bedelini ödeyen oğlu ...'e iade amacı ile onun talimatıyla devrettiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bakım ve paylaştırma savunmasının sabit olduğu, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; murisin geride kalan 23 parça taşınmazını vasiyetname ile çocukları ... ve ..., davacının çocukları ... ve ... ile davalının çocukları ... ve ... arasında paylaştırdığı, dava konusu taşınmazın devrinde murisin mal kaçırma kastının bulunmadığı, davacının muvazaa iddiasını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddeleri uyarınca ispatlayamadığı, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından adli yardım ve duruşma istekli temyiz edilmekle; adli yardım isteğinin kabulüne karar verildi; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 31.03.2026 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadı. Yokluklarında duruşmaya başlandı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davacı, kararı adli yardım talepli temyiz ettiğinden ve adli yardım talebi Dairemizce kabul edildiğinden, başlangıçta alınmayan 3.033,70 TL temyiz başvuru harcı ile 732,00 TL onama harcı olmak üzere toplam 3.765,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, Temyiz edilen davalı vekili duruşmaya katılmadığından lehine duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

§