"İçtihat Metni"
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/168 E., 2024/829 K.
SUÇ : Kasten yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/168 Esas, 2024/829 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 29, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 01.02.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2025/25870 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155512 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155512 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanığın 24.11.2023 tarihli eylemi nedeniyle 26.02.2024 tarihinde düzenlenen iddianame üzerine Manavgat 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2024 tarihli ve 2024/152 esas, 2024/645 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın istinaf edilmeksizin 29.11.2024 kesinleştiği, yine sanığın aynı eyleminden dolayı 03.02.2024 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonunda da incelemeye konu Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2024 tarihli ve 2024/168 esas, 2024/829 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla,
5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, 'Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.' şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmış olup, anılan Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan 'Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.' şeklindeki hüküm nazara alındığında, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında 25.11.2023 olan suç tarihinin hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” ve 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinin ise; “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Bu kapsamda incelenen dava dosyasının değerlendirilmesinde; Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 03.02.2024 tarihli ve 2023/22440 Soruşturma, 2024/920 Esas, 2024/684 İddianame numaralı evrakı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 53, 58. maddeleri gereği kamu davası açılması üzerine Mahkemece hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
Oysa Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 26.02.2024 tarihli ve 2024/2630 Soruşturma, 2024/1482 Esas, 2024/1123 İddianame numaralı evrakı ile hükümlü hakkında aynı eylem nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde Manavgat 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2024 tarihli ve 2024/152 Esas, 2024/645 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29, 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün itiraz edilmeksizin 29.11.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.
3. Hükümlü hakkında aynı fiil nedeniyle, önceden verilen verilmiş bir hüküm bulunduğundan mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü ... hakkında Mustafa'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/168 Esas, 2024/829 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;
“Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 03.02.2024 tarihli ve 2023/22440 Soruşturma, 2024/920 Esas, 2024/684 İddianame sayılı evrakı ile açılan kamu davasının, aynı suçtan dolayı daha önce verilmiş bir hüküm olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE,
Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/168 Esas, 2024/829 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararının tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2026 tarihinde karar verildi.