"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/260 E., 2024/288 K.
SUÇ : Kasten yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2022/260 Esas, 2024/288 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, netice cezanın türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan 24.04.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 10.03.2026 tarihli ve 2024/34589 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/39634 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/39634 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, anılan mahkemenin aynı kararı ile inceleme dışı sanıklar hakkında iştirak halinde işlenen basit yaralama suçundan dolayı sonuç olarak verilen 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak sanık ... yönünden hüküm kısmında sözü edilen adli para cezası ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden bir karar verilmediği, ancak anılan mahkemece kararının gerekçe kısmında ise '...Sanıkların bundan önce suç işlememiş olması bundan sonra da suç işlemeyecekleri yönünde mahkememizde kanaat oluşması ayrıca maddi zarar talebinin bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında CMK'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş...' şeklinde belirtildiği anlaşılmakla, gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtildiği halde sanık hakkında hüküm kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması suretiyle hüküm kısmı ile gerekçe kısmı arasında çelişki oluşturulduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için,
a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması,
b) Suçun 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,
c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
d) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.
2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında inceleme konusu hükme ilişkin kararın gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği açıklandığı hâlde hüküm fıkrasında anılan müessesinin uygulanıp uygulanmadığı yönünde karar verilmemesi suretiyle çelişkiye neden olunması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2022/260 Esas, 2024/288 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.05.2026 tarihinde karar verildi.