"İçtihat Metni"
D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1447 E., 2025/1406 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. Maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2024 tarihli ve 2023/761 Esas, 2024/662 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-d-e, 87/1-c-son ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2025/1447 Esas, 2025/1406 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanıklar müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2.Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanıkların beraatine, sanıklar lehine 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu, 5237 sayılı Kanun'un 24, 25, 27... .maddeleri ile lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığının kabulü gerektiği; buna göre aynı suçlardan yargılanan sanıklar Onur, Tufan ve Semih arasında savunmalarına göre menfaat çatışması oluştuğu gözetilmeden, ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 152. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeksizin gerekçe bölümünde açıklanan menfaat çatışması nedeniyle sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2025/1447 Esas, 2025/1406 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,