"İçtihat Metni"
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/503 E., 2024/553 K.
SUÇ : Kasten yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2024/503 Esas, 2024/553 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2-2, 86/3-a, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 5 ay 18 gün hapis cezasının adlî para cezasına çevrilerek 5.040,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 15.10.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2025/42580 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/6539 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/6539 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre,
1) Sanığın üzerine atılı kadına karşı basit yaralama suçunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmesi ve tercihen hapis cezası tercih edilerek sanığın cezalandırılması cihetine gidilmesi nedeniyle, anılan Kanun'un 50/2. maddesinde yer alan 'Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.' şeklindeki hükme aykırı olarak neticeten hükmedilen hapis cezasının artık bir daha adli para cezasına çevrilemeyeceği, mahkemesince uygun görülmesi halinde anılan Kanun'un 50/1. maddesinde adli para cezası dışında belirtilen diğer seçenek tedbirlere çevrilebileceği gözetilmeden, sanığın anılan Kanun'un 52. maddesi uygulanmak suretiyle adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde,
Kabule göre de;
2) Sanığın mahkumiyetine esas kadına karşı basit yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 86/2-2. cümlesi gereğince belirlenen 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 86/3-a maddesi uyarınca artırım yapılarak 9 ay hapis cezası belirlenmesini müteakip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 62/1. maddeleri uyarınca indirim yapılarak 5 ay 18 gün hapis cezası belirlenip, devamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 50. maddesi uygulanmadan doğrudan, sanığın anılan Kanun'un 52. maddesi uygulanmak suretiyle adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi;"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ve suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ikinci fıkrası ise; "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, ... hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına göre, bu cezanın aynı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi de uygulanmadan doğrudan adlî para cezasına hükmedilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2024/503 Esas, 2024/553 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca hükümlünün kazanılmış hakkı dikkate alınarak gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.04.2026 tarihinde karar verildi.