"İçtihat Metni"
T U T U K L U
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/135 E., 2025/175 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dairemizin bozma ilamı üzerine verilen; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2024/74 Esas, 2025/36 Karar sayılı kararın katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.09.2025 tarihli ve 2025/4239 Esas, 2025/6029 Karar sayılı kararı ile, "makulün üzerinde bir ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2025 tarihli ve 2025/135 Esas, 2025/175 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine, sonuç cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir.
2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hatalı değerlendirme yapıldığına, sanığın öldürme kastı olmadığına, suç vasfının kasten yaralama olduğuna, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, ceza miktarına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği, atış sayısı, katılanda meydana gelen yaralanmaların ağırlığı, sanığın eylem sırasında sergilediği tutum ve davranışlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulü ile belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2025 tarihli ve 2025/135 Esas, 2025/175 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
K A R Ş I O Y
Seçim nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunan mağdur ile sanığın olay günü karşılaşmaları üzerine çıkan tartışma sonucunda sanığın mağduru tüfekle yakın mesafeden diz bölgesini hedef alarak yaraladığı olayda;
1)Mağdur ve sanığın arasında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmadığı,
2)Tanık beyanına göre sanığın mağduru kastederek "onu tekerlekli sandalyeye oturtacağım" şeklinde konuştuğu,
3)Sanığın ilk atışı toprağa doğru yapması, daha sonra hedef alarak, mağdurun hayati bölgelerinden vurması mümkünken sadece diz bölgesine tek atış yapması,
Hususları dikkate alındığında, yakın mesafeden ateş etmesi nedeniyle istemesi halinde mağdurun vücudunun hayati bölgelerinden vurması muhakkak olan sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip olduğu kasta bakılmaksızın, sadece fiilin öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği konusunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin yaralama suçu yerine adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.