Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

1. Ceza Dairesi

Dosya2026/1126 E. 2026/2811 K.

"İçtihat Metni"

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1095 E., 2024/591 K.

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2023/1095 Esas, 2024/591 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mağdura yönelik basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2-1, 86/3-a, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 5.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 24.10.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2024/36462 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/6646 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/6646 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesinde yer alan 'Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.' şeklindeki hüküm nazara alındığında, sanığın aynı eylemi nedeniyle Manavgat 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2024 tarihli ve 2023/875 esas, 2024/392 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği gözetilmeksizin, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer nitelikteki davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” ve 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinin ise; “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Bu kapsamda incelenen dava dosyasının değerlendirilmesinde; Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 07.11.2023 tarihli ve 2023/12542 Soruşturma, 2023/6646 Esas, 2023/5228 İddianame numaralı evrakı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2-1. cümle, 86/3-a.2, 53. maddeleri gereği kamu davası açılması üzerine Mahkemece hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Oysa Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 21.11.2023 tarihli ve 2023/15541 Soruşturma, 2023/6940 Esas, 2023/5458 İddianame numaralı evrakı ile hükümlü hakkında aynı eylem nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde Manavgat 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2023/875 Esas, 2024/392 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29, 62, 5271 sayılı Kanun’un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 2.520,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 10.09.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında aynı fiil nedeniyle, önceden verilmiş hüküm bulunduğundan mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2023/1095 Esas, 2024/591 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 07.11.2023 tarihli ve 2023/12542 Soruşturma, 2023/6646 Esas, 2023/5228 İddianame sayılı evrakı ile açılan kamu davasının, aynı suçtan dolayı daha önce verilmiş bir hüküm olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE,

Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2023/1095 Esas, 2024/591 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararının tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

§