Consülto
Consülto
Karar ArşiviYargıtay İçtihat Veritabanı
Yargıtay

1. Ceza Dairesi

Dosya2025/992 E. 2026/687 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/1929 E., 2024/2228 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3 maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/472 Esas, 2021/384 Karar sayılı esastan redde ilişkin kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.06.2024 tarihli ve 2022/12023 Esas, 2024/4168 Karar sayılı ilamı ile; sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu incelenerek esastan reddine karar verildiği; aynı kararda sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmümlerinin gerekçesizlik sebebiyle bozulmasına karar verildiği sanık ..., ... ve ... hakkında farklı uygulamaların ortaya çıkmaması, kurulan hükümlerin kanun yolu incelemelerinin birlikte yapılmasında zorunluluk bulunduğu ve sanıkların hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.11.2024 tarihli ve 2024/1929 Esas, 2024/2228 Karar sayılı kararı ile, sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d., 35., 29., 62., 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, eksik incelemeye ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı ve suç vasfının doğru belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.11.2024 tarihli ve 2024/1929 Esas, 2024/2228 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2026 tarihinde karar verildi.

§