"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/868 E., 2021/515 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesi gereği kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de katılan Kurum vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve temyiz incelemesi aleyhe temyiz edilen suç vasfı ile sınırlı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/272 Esas, 2020/81 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/868 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik aleyhe ve lehe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Kurum vekilinin temyiz sebebi özetle; sanığın eyleminin cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğuna, indirim hükümlerinin uygulanmaması ve vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.İddianame anlatımında yer aldığından Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
2.Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanığın katılan ...’ye cinsel kast ile saldırdığına dair dosya içerisinde mevcut yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olduğundan sanığın eyleminin kül halinde kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan Kurum vekilinin aleyhe suç vasfına yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/868 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve katılan Kurum vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.04.2026 tarihinde karar verildi.