"İçtihat Metni"
T U T U K L U
T A H L İ Y E T A L E P L İ
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1321 E., 2025/1378 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteminin kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2025 tarihli ve 2024/31 Esas, 2025/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/1321 Esas, 2025/1378 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "adli emanette bulunan ve dosyada delil olarak saklanmasına karar verilen emanet eşyalarının imhasına karar verilmek suretiyle" düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle suç vasfına, ceza miktarına,
2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III.GEREKÇE
1.Sanığın elverişli vasıtaya sahip bulunduğu halde hedef aldığı vücut bölgesi, eylemine devam etmemesi hususları da nazara alındığında, eyleminin kasten yaralama olarak kabulü ile bu suçtan cezalandırılmasına dair kararda isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan saldırı, haksız söz ya da davranış bulunmadığından meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ya da haksız tahrik koşulları bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sonuç ceza miktarına göre diğer lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.05.2025 tarihli ve 2025/1321 Esas, 2025/1378 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2026 tarihinde karar verildi.