"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/334 E., 2025/750 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2021/1668 Esas, 2023/439 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2023/6843 Esas, 2025/548 Karar sayılı ilâmı ile tasarlama hükmünün uygulanmaması gerektiği ve tanığın duruşmada dinlenmemesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozma ilamı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.05.2025 tarihli ve 2025/334 Esas, 2025/750 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
3. Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın ateşli silahlı saldırısı sonucunda katılan ...'ın yaşamsal tehlike oluşturacak ağır (5). derecede kemik kırığına, yüzde kalıcı ize ve kafasındaki kemik defektiş nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak biçimde yaralandığı olayda teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında meydana gelen zararın ağırlığına göre üst sınırdan ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin bozma ilamı, usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemlerin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıfları ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız tahrik koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.05.2025 tarihli ve 2025/334 Esas, 2025/750 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.02.2026 tarihinde karar verildi.