"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/124 E., 2025/491 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/97 Esas, 2024/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62, 53... . maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2025/124 Esas, 2025/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılması ve yerine Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/840 Esas, 2022/416 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinde karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve araştırmaya, suç işleme kastının bulunmadığına, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, teşebbüs ve haksız tahrikin derecesine, tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve ceza yaptırımının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, bu karara karşı sanık ve müdafii tarafından istinaf yasa yoluna başvurulduğu ve aleyhe istinaf talebi bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca istinaf yasa yoluna sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hükmün önceki hükümle belirlenen cezadan daha ağır olamayacağı dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinde sanığın on sekiz yaşından küçük olması nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık aleyhine istinaf talebi bulunmaması karşısında, tekerrüre esas alınan ilamdaki ceza miktarı ve birinci kez mükerrirlik yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerekirken Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/840 Esas, 2022/416 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2025/124 Esas, 2025/491 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin (6) numaralı paragrafının son kısmına "birinci
kez mükerrirliğin gözetilerek tekerrüre esas alınan ceza yönünden kazanılmış hakkın dikkate alınmasına'' ibaresi eklenmek suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.04.2026 tarihinde karar verildi.