"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/206 E., 2025/259 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2025 tarihli tebliğnamesinde sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiş ise de, Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.02.2025 tarihli ve 2025/206 Esas, 2025/259 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmesi dikkate alınarak sanıklar Burak ve Hanifi hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.
Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; sanık ... müdafii tarafından temyiz istemi kanunî süresi içinde yapıldıktan sonra, sanığın ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 16.02.2026 tarihli dilekçesi ve 20.02.2026 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/38 Esas, 2024/232 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2025/206 Esas, 2025/259 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık ... ve müdafiilerinin istinaf başvurularının tekerrür uygulaması eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede;
Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2025/206 Esas, 2025/259 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet kararının, suç vasfının olası kastla yaralamaya teşebbüs olduğu gerekçesiyle bozularak ilk derece mahkemesine gönderildiği, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet kararı yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, suçlar arasındaki bağlantı nedeniyle birlikte yargılama yapılmasında zorunluluk bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince duruşma açılarak tüm hükümler yönünden değerlendirme yapılması yerine dosyanın bölünerek bir kısmının ilk derece mahkemesine gönderildiği görülmekle farklı uygulamaların önüne geçilmesi bakımından bozulan ve ilk dereceye gönderilen dosyanın akıbetinin beklenerek karar verilip istinaf edilmesi halinde bu dosya ile birleştirilerek dosyanın tamamı hakkında değerlendirme yapılması, istinaf edilmemesi halinde ise dosyanın bir örneğinin temyize konu bu dosya arasına alınarak deliller hep birlikte değerlendirilip bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A.Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden;
Sanık müdafinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 16.02.2026 tarihli dilekçesi ve 20.02.2026 tarihli beyanı ile; temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği, sanık müdafinin temyiz isteminin, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleri yönünden;
Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2025/206 Esas, 2025/259 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca bozma gerekçesi de dikkate alınarak Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.04.2026 tarihinde karar verildi.