"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2392 E., 2024/1811 K.
SUÇ : Olası kastla öldürme
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2024 tarihli ve 2023/382 Esas, 2024/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 62... . maddeleri uyarınca 16... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/2392 Esas, 2024/1811 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle;kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,sübuta,olası kastın unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeye, delillerin hatalı takdir edildiğine, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığına, kabulün hatalı olduğuna, suç vasfının bilinçli taksirle ölüme neden olma suçu olarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın alkollü bir şekilde yanında maktul olduğu halde ters şeritten trafikte seyrettiği sırada karşı yönden gelen araca çarpmasıyla yaşanan kaza neticesinde araç içerisindeki maktulün vefat ettiği, kendisininde yaralandığı olayda, sanığın meydana gelen ölüm neticesini kabullendiğine ilişkin somut bir delil bulunmadığı, sanığın kusurlu ve tehlikeli eylemi ile ölüm ya da yaralanma neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir sonucun meydana gelmeyeceğine inanarak hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği neticeye sebebiyet verdiği belirlenmekle, sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85/1. ve 22/3. maddeleri gereği 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde yer alan ölçütlerden failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde belirlenecek üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.11.2024 tarihli ve 2024/2392 Esas, 2024/1811 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2026 tarihinde karar verildi.