"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/... E., 2024/1358 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2021/549 Esas, 2023/... Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2023/... Esas, 2024/1358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suçu işlediğini gösteren somut delil bulunmadığından bahisle sübuta ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.05.2020 yerine, 2020 olarak gösterilmesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak görülmüştür.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3.Dosya kapsamında alınan savunma ve beyanlara göre; sanığın motosikletini mağdura ait otoparka bıraktığı, olaydan birkaç gün önce mağdurun otopark ücretini istemesi üzerine sanık ile aralarında sözlü tartışma olduğu, sanığın bu tartışma sırasında karşılıklı küfürleştiklerini savunduğu göz önüne alındığında somut olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı hususunda şüphe oluştuğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği durumlarda şüpheli kalan bu hal sanık lehine değerlendirilerek sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi "haksız tahrik" yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2023/... Esas, 2024/1358 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine,
Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.01.2026 tarihinde karar verildi.