"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2096 E., 2024/2341 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık ...'ın, Katılan ...'a Yönelik Eylemi Yönünden;
Sanık ... hakkında, silahla tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu anlaşıldığından anılan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık ...'ın, Katılan ...'a Yönelik Eylemi Yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2024 tarihli ve 2020/446 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29 58... . maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2024/2096 Esas, 2024/2341 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve yetersiz delille sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, eylem sanık tarafından gerçekleştirilmediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi aksi taktirde haksız tahrik ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden bahisle asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Sanık hakkında adli sicil kaydına göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına karar verilmiş ise de; hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değiştirilen 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır" denilerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında koşullu salıverilmeden yararalandırılması yönünde düzenleme yapılması ve infaza yönelik düzenlemenin derhal uygulanması gerektiği ilkesi karşısında; sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi lehe hükümlerin uygulanması yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2024/2096 Esas, 2024/2341 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan, "Bu cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerinin 5237 sayılı Kanun'un 58... sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına" ibarelerinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2026 tarihinde karar verildi.