"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/839 E. 2024/1399 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Küçükçekmece 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2023/73 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 62/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/839 Esas, 2024/1399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan ... vekili, sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılmasına ilişkindir.
B. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanığın savunmasında babası olan maktulün iş yerine gittiğini, içeri girer girmez maktulün kendisine küfür ettiğini, kendisinin konuşmak istediğini söylediğini ancak maktulün bir tornavida alarak kendisine hamle yaptığını beyan etmiş olması, olay yeri inceleme tutanağına göre olay yerinde yerde tornavida bulunduğunun tespit edilmiş olması, tanık ...'ın da olayın sadece dükkanın dışında seyreden kısmına tanık olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğine dair tarafsız tanık ve delil bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı gereğince bu durumda haksız tahrik yönünden oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanarak sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2.) paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin ve katılan ... vekilinin temyiz istemi haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/839 Esas, 2024/1399 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Küçükçekmece 6. Ağır Ceza
Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.02.2026 tarihinde karar verildi.