"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/1436 E., 2024/1195 K.
SUÇLAR: Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında 6136 Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemleri yönünden;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2024 tarihli ve 2024/38 Esas, 2024/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2024 tarihli ve 2024/1436 Esas, 2024/1195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, mağdurdan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükmünün uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık hakkında 6136 Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;
Sanık hakkında 6136 Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı ve incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemleri yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2024 tarihli ve 2024/1436 Esas, 2024/1195 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2026 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY GEREKÇESİ
Müşteki ve sanığın içinde bulunduğu araçları trafikte seyir halindeyken karşılaşmaları sırasında yol verme nedeniyle çıkan tartışmada sanığın içinde bulunduğu araçtan inerek müştekinin içinde bulunduğu aracın kapısına doğru doğrudan ateş ederek gerçekleşen olayda, sanığın müşteki yakın mesafede iken şahsına yönelik hedef alarak ateş etmemiş olması, sanığın silahın da hala mermi bulunması, müştekinin bu olaydan yaralanmamış olması, müşteki ve sanık arasında daha önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetin olmaması birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemin silahla tehdit kapsamında veya mala zarar verme kapsamında kaldığından Sayın çoğunluğun öldürmeye teşebbüs yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
K A R Ş I O Y
Sanık ... hakkında mağdura yönelik kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına taraflar arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmayışı, sanığın olay sırasında kullandığı tabancada sıkmadığı 3 fişek olduğu anlaşıldığı halde eylemlerine kendiliğinden son vermesi, mermi çekirdekleri her ne kadar mağdurun içinde olduğu aracın kupa kısmına isabet etmiş ise de hareket etmeyip duran kamyonun içinde oturan mağdurun oturduğu koltuğu hedef alarak sıkma imkanı olduğu halde dosya da bulunan fotoğraflar ve diyagrama göre mağdurları öldürmek için hareket edip etmediği hususunda tam bir kanaat oluşmayıp oluşa göre kastının öldürmeye mi yoksa silahlı tehdide mi yönelik olduğunun şüpheli kalması dikkate alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın tehdit kastıyla hareket ettiği ve bu eyleminin işleniş şekli dikkate alınarak ceza belirlenirken üst sınıra yakın bir cezaya hükmedilmesi yerine kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.