"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/383 E., 2018/378 K.
SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2012 tarihli ve 2011/220 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararında sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan açılan kamu davası yönünden bir karar verilmediği, anılan kararın diğer hükümler yönünden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/4180 Esas, 2015/5704 Karar sayılı kararı ile bozulmasına müteakip sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkumiyet hükmü verildiği, anılan hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde bozma üzerine verilen diğer hükümlerle birlikte sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.07.2020 tarihli ve 2018/83415 sayılı Tebliğname'de görüş bildirilmediği gibi bozma üzerine verilen diğer hükümlerle ilgili temyiz incelemesi yapılan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/3656 Esas, 2021/11002 Karar sayılı kararında bu suç yönünden temyiz incelemesi yapılarak verilmiş bir kararın bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ek tebliğname üzerine inceleme yapılmıştır.
Sanık hakkında diğer hükümler yönünden bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2012 tarihli ve 2011/220 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/4180 Esas, 2015/5704 Karar sayılı kararı ile diğer hükümler yönünden usuli eksiklikler nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Bozma üzerine Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2012/383 Esas, 2018/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Mahkemenin ilk kararında hüküm verilmeyen) 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 13/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sübuta, vesaireye ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemesince diğer lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin gerekçenin yerinde olduğu anlaşıldığından, hükümde
hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2012/383 Esas, 2018/378 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2026 tarihinde karar verildi.