"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/920 E., 2024/508 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2022/384 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/920 Esas, 2024/508 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, aksi halde meşru savunma veya sınırın aşılması, bunların da kabul edilmemesi durumunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. İlk haksız hareket sanığın, maktulün yengesini tacizinden ya da onunla olan ilişkisinden kaynaklanmış ise de, boyut değiştiren aşamalarda ilk fiziki müdahalenin maktul ve yakınlarından geldiği, bu itibarla etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulduğu anlaşılmakla, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca sanık lehine asgari indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiilerinin temyiz istemleri haksız tahrik gerekçesiyle yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/920 Esas, 2024/508 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'ın kararın onanması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Erciş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.02.2026 tarihinde karar verildi.